Austriackie reformy imigracyjne z 2026 r. obejmują dwa elementy: ustawę o dostosowaniu paktu w sprawie azylu i migracji (AMPAG), obowiązującą od 12 czerwca 2026 r., oraz nowelizację ustawy o osiedlaniu się i pobycie (NAG), która ułatwia uzyskanie połączonego zezwolenia na pracę i pobyt dla obywateli państw trzecich. Dla większości pracodawców zmiany w ustawie NAG mają znacznie większe znaczenie niż zmiany wynikające z ustawy AMPAG.
W 2026 r. dwa odrębne akty prawne w Austrii zmieniły sytuację przedsiębiorstw zatrudniających obywateli spoza UE, a łatwo je pomylić. Jeden z nich wdraża unijny pakt w sprawie migracji i azylu i dotyczy głównie procedury azylowej. Drugi zmienia zasady dostępu do rynku pracy i to właśnie z nim powinny się dokładnie zapoznać działy kadr i mobilności pracowników.
W niniejszym artykule rozróżniono te dwie kwestie, wyjaśniono, co faktycznie zmienia się dla pracodawców, oraz przedstawiono, jakie działania należy podjąć przed wejściem w życie przepisów dotyczących rynku pracy.
Ustawa o dostosowaniu do paktu w sprawie azylu i migracji (AMPAG) to austriacka ustawa, która wdraża na szczeblu krajowym pakt UE w sprawie migracji i azylu. Weszła w życie 12 czerwca 2026 r. Oprócz przepisów dotyczących azylu wprowadza ona niewielkie zmiany do ustawy o zatrudnianiu cudzoziemców (AuslBG), jednak z punktu widzenia prawa pracy zmiany te są nieznaczne.
Ustawa AMPAG została przyjęta przez Radę Narodową podczas nadzwyczajnego posiedzenia w dniu 20 maja 2026 r. i została określona przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych jako najistotniejsza reforma austriackich ram prawnych dotyczących imigracji od dwóch dekad. Największy nacisk położono na procedurę azylową — obowiązkową kontrolę przed wjazdem, procedury graniczne skupione wokół lotniska w Wiedniu-Schwechat oraz łączenie rodzin osób objętych ochroną międzynarodową w ramach systemów kwotowych.
Z punktu widzenia pracodawców praktyczne konsekwencje są niewielkie. Zmiany w AuslBG stanowią doprecyzowanie warunków wynikających z prawa pobytu, na podstawie których osoby ubiegające się o azyl mogą uzyskać dostęp do rynku pracy. Bardziej znaczące reformy rynku pracy zostały celowo wyodrębnione w odrębnym procesie legislacyjnym — chodzi o opisaną poniżej nowelizację ustawy NAG.
Nowelizacja ustawy o osiedlaniu się i pobycie (NAG) wdraża dyrektywę UE 2024/1233 i ułatwia obywatelom państw trzecich uzyskanie łącznego zezwolenia na pracę i pobyt. Wprowadza ona ogólny 90-dniowy termin na podjęcie decyzji, prostsze zasady dotyczące zmiany pracodawcy oraz łagodniejsze warunki w przypadku bezrobocia na początku pobytu.
Jest to reforma, która ma wpływ na codzienne procesy rekrutacyjne. Projekt ustawy został przyjęty w maju 2026 r., a jego główne elementy to:
Zmianom tym towarzyszą odpowiednie dostosowania w ustawie AuslBG, dzięki czemu przepisy dotyczące zezwoleń na pracę i pobytu są zharmonizowane.
Zmiana ustawy NAG dotyczy wszystkich przedsiębiorstw zatrudniających lub planujących zatrudnić obywateli państw trzecich w Austrii. Wymagała ona uzyskania uprzedniej zgody krajów związkowych — co może potrwać nawet osiem tygodni — dlatego nie spodziewano się, że zostanie opublikowana i wejdzie w życie przed sierpniem 2026 r. Przed zastosowaniem się do nowych przepisów należy sprawdzić aktualny stan prawny.
Termin transpozycji dyrektywy 2024/1233 w UE upływał 21 maja 2026 r., dlatego Austria podjęła działania właśnie w tym momencie. Ponieważ proces konstytucyjny wymaga zatwierdzenia przez kraje związkowe, dokładna data wejścia w życie (Kundmachung) może nastąpić później niż podjęcie decyzji politycznej. Ta rozbieżność czasowa jest najczęstszym błędem popełnianym przez przedsiębiorstwa w tym zakresie.
W ramach naszych działań związanych z procesem wdrażania pracowników w Austrii wąskim gardłem rzadko jest sama weryfikacja zgodnie z AuslBG — problemem jest etap rozpatrywania wniosku na szczeblu krajowym oraz oczekiwanie na decyzję. Nowy 90-dniowy termin ma na celu właśnie rozwiązanie tej kwestii, jednak dopóki nowelizacja nie wejdzie formalnie w życie, nadal obowiązują dotychczasowe terminy rozpatrywania wniosków. Należy planować daty rozpoczęcia przydziału zadań zgodnie z przepisami faktycznie obowiązującymi w dniu złożenia wniosku.
| AMPAG | Poprawka NAG | |
| Narzędzia | Pakt UE w sprawie migracji i azylu | Dyrektywa UE w sprawie jednego zezwolenia nr 2024/1233 |
| Główny temat | Postępowanie azylowe, kontrola graniczna | Dostęp do rynku pracy, zezwolenia |
| Obowiązujące | 12 czerwca 2026 r. | Przewidywana data: około sierpnia 2026 r. (do potwierdzenia) |
| Wpływ na pracodawców | Drobna zmiana (wyjaśnienia dotyczące AuslBG) | Istotne — uproszczenie procedur wydawania zezwoleń, 90-dniowy termin |
System wjazdu i wyjazdu UE (EES) działa już w Austrii, a uruchomienie systemu ETIAS planowane jest na IV kwartał 2026 r. System EES elektronicznie rejestruje wjazdy i wyjazdy obywateli państw trzecich w ramach krótkotrwałego pobytu na terenie strefy Schengen; system ETIAS wprowadzi natomiast cyfrową procedurę wstępnej autoryzacji w przypadku podróży bezwizowych. Oba systemy należy uwzględnić przy planowaniu delegacji i podróży służbowych.
System EES został wprowadzony w Austrii w październiku 2025 r. i funkcjonuje w pełnym zakresie od kwietnia 2026 r. Dla firm organizujących przewozy transgraniczne oznacza to ściślejsze monitorowanie pobytów krótkoterminowych — co sprawia, że łatwiej jest nieświadomie przekroczyć limit 90 dni w okresie 180 dni dla pobytów krótkoterminowych. System ETIAS, którego uruchomienie przewiduje się na czwarty kwartał 2026 r., wprowadza etap uzyskiwania zezwolenia przed podróżą dla obywateli zwolnionych z obowiązku wizowego, co należy uwzględnić w harmonogramie podróży. (Więcej informacji na temat obu systemów można znaleźć na oficjalnych stronach poświęconych unijnemu systemowi wjazdu i wyjazdu ).
Ustawa AMPAG — ustawa o dostosowaniu do paktu w sprawie azylu i migracji — weszła w życie 12 czerwca 2026 r., po jej zatwierdzeniu przez Radę Narodową 20 maja 2026 r. Wprowadza ona w życie pakt UE w sprawie migracji i azylu oraz wprowadza jedynie niewielkie zmiany do ustawy o zatrudnieniu zagranicznym, dlatego jej bezpośredni wpływ na prawo pracy jest ograniczony.
Reforma austriackiego zezwolenia jednolitego wprowadza ogólny 90-dniowy termin na wydanie decyzji przez organy, z pewnymi wyjątkami, na mocy nowelizacji ustawy o osiedlaniu się i pobycie, transponującej dyrektywę UE 2024/1233. Będzie ona miała zastosowanie po formalnym wejściu nowelizacji w życie, co zależy od zatwierdzenia przez władze federalne i krajowe — przed powołaniem się na nią należy potwierdzić datę wejścia w życie.
Zmiana pracodawcy staje się łatwiejsza dzięki nowym przepisom austriackim: nowelizacja ustawy NAG wprowadza przepisy dotyczące zmiany pracodawcy i związanej z tym zmiany celu pobytu oraz łagodzi warunki obowiązujące w ciągu pierwszych sześciu miesięcy bezrobocia. Zmniejsza to ryzyko utraty statusu pobytu w okresie między zmianą pracy po wejściu nowelizacji w życie.
Dyrektywa UE 2024/1233 stanowi przekształconą wersję dyrektywy w sprawie jednego zezwolenia, która upraszcza procedurę wydawania połączonego zezwolenia na pracę i pobyt dla obywateli państw trzecich w całej UE. Państwa członkowskie miały obowiązek transponować ją do dnia 21 maja 2026 r.; Austria dokonuje tego poprzez nowelizację ustawy o osiedlaniu się i pobycie.