Międzynarodowy system „portage salarial” to transgraniczne zastosowanie francuskiego modelu „portage salarial”: licencjonowana firma portage zatrudnia konsultanta na podstawie francuskiej umowy o pracę, wystawia faktury klientom w kraju lub za granicą, a następnie przekształca wynagrodzenie w pensję objętą pełną ochroną socjalną. Konsultanci zazwyczaj otrzymują netto 43–52% wartości zafakturowanych usług po odliczeniu opłat pracodawcy, prowizji portage w wysokości 5–10% oraz podatku dochodowego potrącanego u źródła.
„Portage salarial” to regulowany we Francji odpowiednik pracy na zlecenie: status pracownika połączony z ekonomią przedsiębiorcy. Międzynarodowa wersja tego rozwiązania odpowiada na dwie sytuacje — francuskich konsultantów rozliczających się z zagranicznymi klientami oraz zagranicznych firm zatrudniających konsultantów we Francji bez posiadania tam podmiotu gospodarczego. Niniejszy przewodnik wyjaśnia zasady działania tego rozwiązania, zawiera realistyczną symulację „portage salarial”, omawia ramy prawne oraz wskazuje, w jakich przypadkach w 2026 r. lepszym rozwiązaniem będzie skorzystanie z usług pracodawcy rejestrowego (Employer of Record).
Trzy strony, trzy umowy: konsultant podpisuje umowę o pracę z firmą pośredniczącą; firma pośrednicząca podpisuje umowę o świadczenie usług z klientem; konsultant sam pozyskuje zlecenia i ustala wysokość wynagrodzenia. Firma pośrednicząca wystawia fakturę, potrąca składki na ubezpieczenie społeczne zarówno pracodawcy, jak i pracownika oraz swoją opłatę za zarządzanie, a pozostałą kwotę wypłaca w formie wynagrodzenia — przy zachowaniu praw do zasiłku dla bezrobotnych, gromadzenia uprawnień emerytalnych oraz ubezpieczenia zdrowotnego.
Ramy prawne tego rozwiązania są określone w Kodeksie Pracy oraz w specjalnym układzie zbiorowym: minimalne kwalifikacje zawodowe, minimalna stawka wynagrodzenia (około 75–77% pułapu składek na ubezpieczenie społeczne dla standardowych profili) oraz dodatek na rozwój działalności. Właśnie te regulacje sprawiają, że francuscy klienci akceptują model „portage”, podczas gdy odrzuciliby rozwiązanie oferowane przez zagraniczną firmę typu „umbrella company” we Francji — struktura ta ma charakter krajowy, podlega kontrolom i jest zarejestrowana w URSSAF.
Obliczenia, które każdy konsultant przeprowadza przed podpisaniem umowy:
| Linia (miesięczna) | Kwota (EUR) |
| Faktury wystawione klientom | 10,000 |
| Opłata za zarządzanie w systemie Portage (średnio 7%) | −700 |
| Składki pracodawcy (≈42% wynagrodzenia brutto) | −2,750 |
| Wynagrodzenie brutto | ≈6,550 |
| Składki pracownicze (≈22%) | −1,440 |
| Wynik netto przed opodatkowaniem | ≈5 110 (≈51%) |
Stawki różnią się w zależności od struktury wynagrodzeń, polityki dotyczącej wydatków oraz poziomu opłat — należy traktować przedział 43–52% netto (po odliczeniu wszystkich kosztów) jako realistyczny i podchodzić sceptycznie do symulatorów obiecujących wyższe kwoty. Opłaty przekraczające pułap zazwyczaj kryją się w kosztach przeliczenia walutowego lub opłatach za rozliczanie wydatków w przypadku rozliczeń międzynarodowych.
Model portage sprawdza się dobrze, gdy konsultant mieszka we Francji i wystawia faktury klientom zagranicznym: francuska umowa zapewnia ciągłość opłat na rzecz URSSAF, składek emerytalnych i ubezpieczenia zdrowotnego, podczas gdy faktury są wystawiane za granicę. Rozwiązanie to przestaje działać, gdy sama praca zostaje na dłużej przeniesiona za granicę — wówczas ubezpieczenie społeczne podlega miejscu pracy, zaświadczenia A1ograniczają czas trwania delegacji, a francuskie wynagrodzenie w ramach portage’u, powiedzmy w Niemczech, stwarza dokładnie to ryzyko związane z stałą siedzibą i pozornym zatrudnieniem, którego miało uniknąć. W przypadku konsultantów spoza UE model portage nie zastępuje procedury imigracyjnej: przed rozpoczęciem umowy o pracę musi istnieć francuskie zezwolenie na pracę (lub Passeport Talent).
Zagraniczna firma zatrudniająca jednego konsultanta we Francji ma do wyboru dwie przejrzyste opcje. Model „portage” jest odpowiedni dla konsultantów działających na własną rękę, którzy samodzielnie zarządzają relacjami z klientami. Model „Employer of Record” (EOR) sprawdza się w przypadku stanowisk kierowanych przez firmę: EOR zatrudnia daną osobę na podstawie standardowej francuskiej umowy o pracę (CDI/CDD), prowadzi rozliczenia płacowe we Francji z pełną zgodnością z przepisami URSSAF oraz ponosi ryzyko związane z zatrudnieniem — bez konieczności prowadzenia przez konsultanta działalności jako przedsiębiorca. Decydującym czynnikiem jest test warunków pracy: kto znajduje zlecenie i ustala cenę? Konsultant → model portage; firma → EOR. Access Financial obsługuje oba modele — prześlij nam profil stanowiska, a my w ciągu jednego dnia przedstawimy zgodną z przepisami strukturę oraz symulację wynagrodzenia netto.
„Portage salarial” to francuska trójstronna struktura zatrudnienia: licencjonowana firma typu „portage” zatrudnia konsultanta, wystawia faktury klientom pozyskanym przez konsultanta, a następnie przekształca wynagrodzenie w pensję po potrąceniu składek na ubezpieczenie społeczne i opłaty za zarządzanie. Konsultant zachowuje swobodę prowadzenia działalności gospodarczej, zyskując jednocześnie zabezpieczenia przysługujące pracownikom — ubezpieczenie na wypadek bezrobocia, emeryturę i opiekę zdrowotną.
Symulacja modelu „portage salarial” przebiega według następującego schematu: przychody pomniejszone o opłatę za zarządzanie (5–10%) dają pulę wynagrodzeń; po odliczeniu składek pracodawcy (≈42% kwoty brutto) otrzymujemy wynagrodzenie brutto, a po odliczeniu składek pracownika (≈22%) – kwotę netto przed opodatkowaniem. Przy miesięcznych przychodach w wysokości 10 000 euro można spodziewać się kwoty netto przed opodatkowaniem wynoszącej około 5 000–5 200 euro. Każdy symulator wskazujący kwotę znacznie przekraczającą ten przedział ukrywa jakąś opłatę.
Różnica między modelem „portage salarial” a „Employer of Record” sprowadza się do tego, kto sprawuje kontrolę nad pracą. Model „portage” jest odpowiedni dla niezależnych konsultantów, którzy sami pozyskują klientów i ustalają wynagrodzenie. Model EOR sprawdza się w sytuacji, gdy firma kieruje codziennymi obowiązkami pracownika: podmiot EOR zatrudnia na podstawie standardowej francuskiej umowy o pracę i ponosi obowiązki pracodawcy. Niewłaściwe stosowanie modelu „portage” w przypadku stanowisk podlegających kierownictwu stwarza ryzyko pozornej samozatrudnienia pod francuską etykietą.
Warto przeczytać: Portage salarial we Francji (2025) · Księgowy we Francji · Pracodawca formalny