Świadczenia rzeczowe
są to świadczenia niepieniężne — samochody służbowe, mieszkania, prywatne ubezpieczenie zdrowotne, świadczenia kapitałowe — które w większości systemów podatkowych są opodatkowane jako dochód z pracy według ustalonych wycen. Na pracodawcach spoczywają obowiązki związane z wyceną, rozliczaniem wynagrodzeń lub sprawozdawczością (brytyjski system P11D/rozliczania wynagrodzeń, uwzględnianie tych świadczeń w wynagrodzeniu na kontynencie), a błędy ujawniają się podczas kontroli.
Jak prawidłowo stosować zasadę BIK
Każda świadczenie podlega lokalnym zasadom wyceny: świadczenie w postaci samochodu – według ceny katalogowej i emisji spalin (Wielka Brytania), ryczałtowe procenty ceny (w kilku państwach UE), rzeczywisty koszt lub rynkowa stawka czynszu w przypadku mieszkania, składki ubezpieczeniowe. Wyceniona kwota jest dodawana do wynagrodzenia podlegającego opodatkowaniu w ramach rozliczeń płacowych lub sprawozdań na koniec roku; składki na ubezpieczenie społeczne mogą, ale nie muszą być naliczane – w zależności od kraju.
Pakiety transgraniczne wiążą się z dodatkowym ryzykiem: domowe nawyki („samochód jest po prostu udostępniany”) zderzają się z zasadami gospodarza, które to opodatkowują. Należy opracować pakiety po sprawdzeniu wyliczeń gospodarza dotyczących BIK — czasami dodatki pieniężne są korzystniejsze od świadczeń rzeczowych, a czasami jest odwrotnie. Zobacz: świadczenia dodatkowe.
Najczęściej zadawane pytania
Które świadczenia są zazwyczaj zwolnione z podatku?
Wąskie, specyficzne dla poszczególnych krajów wykazy: ograniczone świadczenia na wyżywienie i transport, ubezpieczenia zbliżone do ustawowych, sprzęt do pracy, niektóre szkolenia. Wykazy świadczeń zwolnionych z podatku zmieniają się co roku i nigdy nie mają charakteru transgranicznego — wykaz niemiecki nie jest tym samym, co wykaz holenderski. Należy sprawdzić każdy rodzaj świadczenia, dla każdego kraju i dla każdego roku.
Kto płaci podatek od świadczenia rzeczowego?
Pracownik płaci podatek poprzez potrącenie z wartości świadczenia — chyba że pracodawca wyrówna tę kwotę do kwoty brutto lub, w systemach takich jak brytyjski PSA, sam rozlicza podatek od drobnych świadczeń. Składki na ubezpieczenie społeczne płacone przez pracodawcę od wartości świadczeń w naturze (BIK) stanowią pozycje kosztowe, które często są pomijane w budżetach.