Świadczenia dodatkowe
są to dodatkowe świadczenia wykraczające poza wynagrodzenie — bony żywieniowe, dofinansowanie do transportu, budżety na działania prozdrowotne, dodatkowe ubezpieczenia, programy akcyjne. Ich opodatkowanie i znaczenie kulturowe różnią się w zależności od rynku: w niektórych są one skuteczne i powszechnie oczekiwane (francuskie „titres-restaurant”, belgijskie „ecocheques”), w innych stanowią podlegające opodatkowaniu dodatki.
Opracowywanie programów towarzyszących na arenie międzynarodowej
Na pierwszym miejscu – lokalna efektywność: na wielu rynkach funkcjonują rozwiązania podatkowo preferowane (bony żywieniowe, budżety mobilnościowe, programy kafeteryjne na Węgrzech), z których warto korzystać tam, gdzie są dostępne; narzucanie jednej, globalnej listy świadczeń pomija te rozwiązania i prowadzi do marnotrawstwa środków. Na drugim miejscu – równość: zgodnie z przepisami UE i układami zbiorowymi świadczenia często wynikają z zasady równego traktowania pracowników zatrudnionych na podstawie umów o pracę na czas określony oraz pracowników tymczasowych.
O sukcesie decyduje administracja: dostawcy w poszczególnych krajach, dane płacowe dotyczące pozycji podlegających opodatkowaniu oraz zasady kwalifikowalności, które wytrzymują kontrole. W przypadku grup objętych usługą EOR należy dostosować się do tego, co EOR jest w stanie zarządzać na miejscu, zamiast obiecywać świadczenia, których nie da się wdrożyć.
Najczęściej zadawane pytania
Czy świadczenia dodatkowe podlegają opodatkowaniu?
Zasadniczo tak, jako świadczenia rzeczowe — z wyjątkami właściwymi dla danego kraju, które sprawiają, że niektóre świadczenia są efektywne (bony w ramach limitów, bilety komunikacyjne, niektóre świadczenia zdrowotne). Należy kierować się wykazami wyjątków; wszystko inne stanowi dla celów podatkowych wynagrodzenie w przebraniu.
Czy międzynarodowe firmy powinny ujednolicić systemy świadczeń pracowniczych?
Należy ujednolicić zasady (poziomy ochrony, budżet na osobę) i dostosować rozwiązania do lokalnych warunków: za tę samą kwotę można nabyć bony podlegające korzystnemu opodatkowaniu w Paryżu, dodatki emerytalne w Zurychu oraz ubezpieczenie medyczne w Dubaju. Globalna jednolitość nie jest ani korzystna pod względem podatkowym, ani postrzegana jako sprawiedliwa z kulturowego punktu widzenia.