Umowa o sumowaniu okresów ubezpieczenia
jest to dwustronna umowa o zabezpieczeniu społecznym, która zapobiega podwójnemu opłacaniu składek i chroni prawa do świadczeń pracowników transgranicznych: pracownicy oddelegowani mogą pozostawać w systemie swojego kraju pochodzenia przez określony czas na podstawie zaświadczenia o ubezpieczeniu, a okresy opłacania składek w obu krajach sumują się na potrzeby ustalenia uprawnień emerytalnych.
Na czym polegają umowy o sumowaniu
- Zwolnienia z obowiązku zgłoszenia: zazwyczaj do pięciu lat w systemie macierzystym na podstawie zaświadczenia o ubezpieczeniu — dwustronnego odpowiednika zaświadczenia A1 Unii Europejskiej.
- Łączenie okresów: lata składkowe przepracowane w każdym kraju są sumowane na potrzeby ustalenia okresów uprawniających do emerytury, przy czym każde państwo wypłaca proporcjonalną część emerytury.
- Zasady dotyczące zakresu ubezpieczenia: który system ma zastosowanie w przypadku osób pracujących w kilku krajach oraz osób prowadzących działalność na własny rachunek.
- Luki: brak porozumienia (często występujący między krajami europejskimi a niektórymi państwami azjatyckimi lub z regionu Zatoki Perskiej) może skutkować koniecznością uiszczania podwójnych składek lub utratą ochrony ubezpieczeniowej — przed przypisaniem należy sprawdzić sytuację dla każdego korytarza.
Najczęściej zadawane pytania
Które kraje zawarły umowy o sumowaniu okresów ubezpieczenia?
Sieci różnią się między sobą: Szwajcaria, Wielka Brytania i większość państw UE zawarły umowy z głównymi partnerami (USA, Kanada, Japonia, Korea, Australia i inne), ale zasięg w regionie Zatoki Perskiej i wielu korytarzach azjatyckich jest niewielki. Istotne znaczenie ma konkretna para krajów — przed każdym zleceniem należy sprawdzić korytarz, jego zakres (tylko emerytury czy szerszy) oraz terminy.
Czym jest zaświadczenie o ubezpieczeniu?
Odpowiednik punktu A1 w umowie: potwierdzenie ze strony macierzystej instytucji, że osoba oddelegowana nadal podlega ubezpieczeniu w kraju macierzystym, co zwalnia instytucję przyjmującą z obowiązku opłacania składek przez dozwolony okres. Bez tego potwierdzenia władze instytucji przyjmującej mogą wymagać opłacania lokalnych składek, niezależnie od tego, na co zezwalałaby umowa.