Podział listy płac
polega na wypłacaniu wynagrodzenia jednego pracownika za pośrednictwem systemów płacowych dwóch krajów — częściowo w kraju macierzystym, a częściowo w kraju przyjmującym — zazwyczaj w przypadku długoterminowych oddelegowań. Rozwiązanie to zapewnia środki w walucie lokalnej na pokrycie kosztów utrzymania i pozwala zoptymalizować sytuację podatkową oraz składki na ubezpieczenie społeczne, choć wiąże się to ze złożonością koordynacji.
Kiedy warto skorzystać z podziału listy płac — a kiedy wystarczy lista płac „w cieniu”
Podział listy płac sprawdza się w sytuacjach, gdy pracownik musi otrzymywać wynagrodzenie w walucie kraju przyjmującego, gdy podatek w tym kraju musi być potrącany u źródła lub gdy przepisy umów międzynarodowych sprawiają, że podział ten jest opłacalny. Jeśli nie ma potrzeby dokonywania płatności na miejscu — a jedynie składania sprawozdań — wystarczy zastosować listę płac „cieniową”, która wymaga mniejszego nakładu pracy.
Obciążenie związane z koordynacją jest realne: dwie listy płac muszą być uzgodnione w odniesieniu do jednego zatrudnienia — łączna kwota brutto, świadczenia, podstawa ubezpieczenia społecznego w ramach jednego formularza A1 lub lokalnego zakresu ubezpieczenia oraz jeden zestaw danych na koniec roku dla każdego kraju. Należy to zaplanować wraz z doradcą podatkowym przed pierwszym uruchomieniem systemu, a nie po nim.
Najczęściej zadawane pytania
Czy rozdzielenie listy płac pozwala obniżyć podatki?
Czasami zgodnie z prawem, poprzez dostosowanie miejsca opodatkowania dochodu do miejsca wykonywania pracy zgodnie z umową — nigdy poprzez ukrywanie jakiejkolwiek części przed którymkolwiek z organów. Oba kraje mają pełny obraz sytuacji dzięki sprawozdaniom pracodawcy; podziały mające charakter ukrywania informacji nie przechodzą kontroli i podważają wiarygodność całego zlecenia.
Jak wygląda kwestia ubezpieczenia społecznego w przypadku podziału listy płac?
W ramach jednego systemu ubezpieczenia społecznego obejmuje się zatrudnienie realizowane w danym momencie w ramach koordynacji unijnej lub umów dwustronnych: składki są obliczane na podstawie łącznego wynagrodzenia i odprowadzane zgodnie z zaświadczeniem A1 lub umową — a nie po połowie do każdej z instytucji. Podział płatności nie powoduje podziału zakresu ubezpieczenia.