Oddelegowanie
polega na tymczasowym oddelegowaniu pracownika do innej organizacji — spółki należącej do grupy, klienta lub partnera — przy jednoczesnym utrzymaniu stosunku pracy w firmie macierzystej. Pracodawca oddelegowujący zazwyczaj nadal wypłaca wynagrodzenie i rozlicza koszty; kierownictwo przechodzi w całości lub częściowo na stronę przyjmującą.
Tworzenie programów oddelegowań, które się sprawdzają
Umowa o oddelegowaniu reguluje kwestie prawne: kto sprawuje kierownictwo, kto ponosi koszty i rozlicza jakie wydatki, na jak długo, co się dzieje w przypadku przedterminowego zakończenia oraz kto ponosi odpowiedzialność z tytułu zatrudnienia. W przypadku oddelegowań transgranicznych obowiązują standardowe wymogi — zgłoszenia o oddelegowaniu i formularz A1 w UE, zezwolenia wymagane ze względu na obywatelstwo, wypłata wynagrodzenia przez pracodawcę przyjmującego lub równoległa wypłata wynagrodzenia w przypadku przekroczenia progów określonych w umowach międzynarodowych, a także konsekwencje oddelegowania w zakresie stałego zakładu (PE).
W ramach grup istnieje rzeczywisty wybór między oddelegowaniem, zezwoleniem na pracę w sektorze ICT a przeniesieniem lokalnym — zasady rozliczania kosztów i uprawnienia podatkowe różnią się, dlatego kwestie podatkowe należy uwzględnić już na etapie projektowania.
Najczęściej zadawane pytania
Kto zatrudnia pracownika oddelegowanego?
Pracodawca macierzysty z punktu widzenia prawa — to właśnie odróżnia oddelegowanie od przeniesienia. Jednostka przyjmująca nabywa prawa do wydawania poleceń zgodnie z umową. Jeśli jednostka przyjmująca przez dłuższy czas faktycznie pełni rolę pracodawcy (wynagrodzenie, dyscyplina, integracja), możliwe staje się ponowne zaklasyfikowanie stosunku pracy oraz stwierdzenie podwójnego zatrudnienia.
Czy oddelegowania wymagają zezwolenia imigracyjnego?
W przypadku pracy transgranicznej zazwyczaj decyduje obywatelstwo i miejsce przeznaczenia: osoby korzystające ze swobody przemieszczania się w ramach UE/EFTA samodzielnie załatwiają formalności w Europie; obywatele państw trzecich potrzebują zezwoleń na oddelegowanie (z wyjątkiem niszowych przypadków opisanych przez Vander Elsta); Szwajcaria wymaga zgłoszenia oddelegowania lub uzyskania zezwolenia w zależności od czasu trwania oddelegowania. Umowa zawarta w kraju pochodzenia nie zwalnia z obowiązku przestrzegania przepisów kraju przyjmującego.