Ekspansja globalna
rozszerza swoją działalność na nowe kraje — a zgodnie z obecną strategią zazwyczaj zaczyna się od ludzi, a nie od lokali: od pozyskania potencjalnego klienta lub zatrudnienia zespołu dostawczego na kilka miesięcy przed powstaniem jakiegokolwiek podmiotu. Prawidłowe ustalenie kolejności działań w zakresie zatrudnienia, podatków i imigracji odróżnia kontrolowaną ekspansję od narastającego ryzyka.
Skuteczny schemat sekwencjonowania
- Program pilotażowy z wykorzystaniem usługi EOR: zatrudnienie pierwszych pracowników zgodnie z przepisami w ciągu kilku tygodni za pośrednictwem podmiotu pełniącego rolę pracodawcy rejestrowego (Employer of Record), bez konieczności zakładania własnego podmiotu.
- Należy zwrócić uwagę na linię PE: stanowiska związane ze sprzedażą, w ramach których zawierane są umowy na miejscu, powodują powstanie obecności podatkowej niezależnie od struktury — należy odpowiednio dostosować uprawnienia.
- Podjąć decyzję na podstawie dowodów: wzrost przychodów i liczba pracowników uzasadniają istnienie jednostek organizacyjnych; projekty pilotażowe, które utknęły w martwym punkcie, można tanio zakończyć.
- Płynna migracja: w momencie rejestracji spółki należy zapewnić ciągłość zatrudnienia pracowników oraz dostosować świadczenia do lokalnych warunków.
- Stwórz strategię działania w poszczególnych krajach: notatki dotyczące warunków zatrudnienia, kosztów i terminów realizacji dla poszczególnych rynków stanowią wspólnie atut w procesie ekspansji.
Najczęściej zadawane pytania
Co jest najważniejsze — podmiot, przychody czy ludzie?
Coraz częściej: zatrudnianie oparte na modelu EOR pozwala zespołom zweryfikować rynek przed podjęciem zobowiązań kapitałowych. Ujęcie przychodów wymusza wówczas rozmowę między podmiotem a inwestorem private equity — istotne jest, by odbywała się ona celowo przy osiągnięciu ustalonych przez Ciebie progów, a nie przypadkowo podczas audytu.
Co najczęściej niweczy ekonomię ekspansji?
Niedoszacowane koszty zatrudnienia (obowiązkowe dodatki, zobowiązania związane z zakończeniem stosunku pracy) oraz naprawiane błędy: błędnie sklasyfikowani wykonawcy, niezarejestrowana działalność podlegająca opodatkowaniu, spóźnione złożenie wniosków o zezwolenia. Pozornie tanie rozwiązania stosowane w pierwszym miesiącu stają się kosztownymi pozycjami w budżecie w drugim roku.