Zezwolenie typu G (osoby dojeżdżające do pracy za granicą)
to szwajcarska zezwolenie na dojazdy transgraniczne: mieszkańcy regionów przygranicznych z krajów UE/EFTA pracują w Szwajcarii, a co najmniej raz w tygodniu wracają do swoich zagranicznych miejsc zamieszkania. Stanowi to siłę napędową rynków pracy w Genewie i Bazylei — bez konieczności posiadania szwajcarskiego pozwolenia na pobyt, z wynagrodzeniem wypłacanym w Szwajcarii oraz z traktowaniem podatkowym określonym w umowach z sąsiednimi krajami.
Jak działają zezwolenia typu G dla pracodawców
Warunki dla obywateli krajów UE/EFTA są łagodne: miejsce zamieszkania w strefie przygranicznej, cotygodniowy powrót do domu oraz szwajcarska umowa o pracę; zezwolenie jest wydawane na pięć lat w przypadku stanowisk na czas nieokreślony. Pracodawcy prowadzą standardową szwajcarską ewidencję płacową, a warianty podatku u źródła zależą od sąsiada: różnią się one w zależności od francuskich porozumień międzykantonalnych, stawki wynikającej z umowy z Niemcami oraz nowych przepisów granicznych we Włoszech.
Praca z domu to współczesna nowość: telepraca wykonywana z kraju zamieszkania w zakresie wykraczającym poza uzgodnione limity może wpływać na kwestie związane z ubezpieczeniem społecznym i podatkami — obecne progi określają umowa ramowa UE oraz porozumienia dwustronne (np. umowa między Francją a Szwajcarią w sprawie telepracy). Należy rejestrować te dni.
Najczęściej zadawane pytania
Czy posiadacze zezwoleń typu G płacą podatki w Szwajcarii?
Tak, poprzez podatek u źródła — jednak podział między krajami zamieszkania odbywa się zgodnie z konkretnymi umowami dwustronnymi: potrącenie w stylu genewskim z francuską rekompensatą, obniżone stawki wynikające z umowy z Niemcami, włoskie zasady dotyczące pracowników transgranicznych. Dział płac musi stosować odpowiedni system podatkowy w zależności od kraju zamieszkania, a nie ogólne traktowanie zgodne z zasadami genewskimi.
Ile dni w trybie pracy zdalnej może przepracować osoba dojeżdżająca do pracy w strefie G?
Zgodnie z umową między Francją a Szwajcarią w sprawie telepracy dopuszczalny jest udział telepracy do 40% bez zmiany statusu podatkowego; limity dotyczące ubezpieczeń społecznych określone w umowie ramowej UE pozwalają na udział telepracy wynoszący nieco poniżej 50% po złożeniu wniosku. Przekroczenie tych limitów powoduje przeniesienie obowiązków na państwo zamieszkania — należy monitorować sytuację w podziale na korytarze i w ujęciu rocznym.