Po przeanalizowaniu możliwościpracy za granicą jako brytyjski freelancer z branży technologicznej warto teraz przyjrzeć się sposobom podjęcia pracy za granicą w przypadku osób zatrudnionych w Wielkiej Brytanii.
W końcu freelancerzy często przechodzą z samozatrudnienia do zatrudnienia na etacie, a od czasu reformy przepisów IR35 wielu wykonawców z branży IT figuruje obecnie na listach płac agencji rekrutacyjnych, firm parasolowych, a nawet samych organizacji będących odbiorcami usług, pisze biegły księgowy Kevin Austin, dyrektor zarządzający firmy Access Financial.
Trzy główne sposoby podjęcia pracy za granicą jako pracownik z Wielkiej Brytanii
Ogólnie rzecz biorąc, masz trzy możliwości w sytuacji, gdy perspektywa podjęcia pracy za granicą jest zbyt kusząca, by się jej oprzeć, a Ty, jako obywatel Wielkiej Brytanii zatrudniony na stałe w tym kraju, chcesz podjąć pracę poza jej granicami:
- Poproś pracodawcę o przeniesienie cię do oddziału za granicą. To najprostsza opcja. Niemniej jednak przeniesienie za granicę może okazać się niemożliwe, jeśli pracodawca nie posiada oddziału za granicą lub jeśli w takim oddziale nie ma wolnych stanowisk.
- Znajdź nową pracę w zagranicznej firmie.Może to być świetny sposób na poznanie nowej kultury i nawiązanie nowych znajomości. Jednak znalezienie stanowiska w zagranicznej firmie może stanowić wyzwanie, jeśli nie masz doświadczenia w pracy za granicą. W zależności od kraju, w którym obecnie pracujesz – na przykład w Wielkiej Brytanii – może być również konieczne uzyskanie pozwolenia na pracę lub wizy.
- Pracuj zdalnie dla swojego brytyjskiego pracodawcy. Będzie to dobre rozwiązanie, jeśli masz dobre relacje z pracodawcą, a on wyrazi zgodę na pracę zdalną – przy czym musisz wyraźnie zaznaczyć, że może to być praca poza terytorium Wielkiej Brytanii. Należy jednak wziąć pod uwagę konsekwencje podatkowe związane z pracą zdalną, ponieważ możesz być zobowiązany do płacenia podatków zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i w kraju, w którym pracujesz.
Praca za granicą od czasu brexitu (to nie dla osób o słabych nerwach)
Jeszcze nie tak dawno temu praca poza Wielką Brytanią jako obywatel brytyjski nie była aż tak skomplikowana ani obciążona ograniczeniami.
Od czasu „brexitu”, który miał miejsce 31 stycznia 2020 r., obywatele Wielkiej Brytanii nie mają już prawa do swobodnego przemieszczania się, z którego korzystali wcześniej.
Aby podjąć pracę w UE/EOG, potrzebna jest wiza pracownicza uprawniająca do pracy na terenie całej UE/EOG. Ponieważ Wielka Brytania została obecnie sklasyfikowana jako „państwo trzecie” na mocy umowy brexitowej, obywatele Wielkiej Brytanii mają tyle samo — ani więcej, ani mniej — praw do podjęcia pracy w 30 państwach członkowskich UE, co obywatele jakiegokolwiek innego „państwa trzeciego”.
Masz ochotę pracować w Wspólnej Strefie Podróżnej?
Kolejną istotną konsekwencją brexitu dla obywateli Wielkiej Brytanii jest to, że osoby te mogą swobodnie pracować bez wizy pracowniczej wyłącznie na terenie tzw. „wspólnego obszaru podróżnego”. Wspólny obszar podróżny obejmuje Republikę Irlandii, Wyspę Man oraz Wyspy Normandzkie.
Należy przyznać, że pracownicy, którzy pragną podjąć pracę za granicą, rzadko mają na uwadze te trzy kraje, mimo że możliwości zatrudnienia w nich nadal warto rozważyć.
Najważniejszą kwestią, której brytyjscy pracownicy pragnący podjąć pracę za granicą mogą nie zdawać sobie sprawy, jest to, że jeśli chcesz zostać zatrudniony za granicą – na takich samych warunkach pełnego etatu, jak w Wielkiej Brytanii – Twój przyszły pracodawca będzie musiał poprzeć Twój wniosek i złożyć w Twoim imieniu wniosek o wizę pracowniczą.
Ile czasu zajmuje pracodawcy z Wielkiej Brytanii rozpatrzenie wniosku wizowego?
Czas potrzebny władzom na wydanie zezwoleń na pracę może się różnić.
Z naszego doświadczenia wynika, że czas ten może wynosić od dwóch do sześciu miesięcy.
Niektóre kraje, takie jak Holandia i Cypr, stosują przyspieszone procedury dla osób spełniających określone kryteria dotyczące kwalifikacji i wynagrodzenia. W większości pozostałych krajów, obawiam się, pozostaje jedynie dołączyć do kolejki.
Porozmawiajmy o podatkach — jeśli jako Brytyjczyk pracujesz poza Wielką Brytanią
A jak wygląda kwestia podatków, jeśli chcesz pracować za granicą jako pracownik brytyjskiej organizacji zatrudniony w Wielkiej Brytanii?
Cóż, jako rezydent Wielkiej Brytanii podlegasz opodatkowaniu w tym kraju od dochodów uzyskanych na całym świecie, co oznacza, że jeśli pracujesz za granicą, możesz zostać opodatkowany w kraju, w którym wykonujesz pracę oraz w kraju ojczystym.
Aby uniknąć obowiązku podatkowego w Wielkiej Brytanii, musisz wyjechać z tego kraju na cały rok podatkowy (od 6 kwietnia do 5 kwietnia następnego roku) w celach zawodowych. Jeśli spełnisz ten warunek, podatek dochodowy będziesz zobowiązany zapłacić wyłącznie w kraju zatrudnienia. Większość pracowników najemnych otrzymuje wynagrodzenie, od którego potrącane są lokalne podatki i składki na ubezpieczenie społeczne, podobnie jak ma to miejsce w systemie PAYE w Wielkiej Brytanii.
Kwestie dotyczące pracodawcy i HMRC
Jeśli uda Ci się uzgodnić z pracodawcą, że wyśle Cię na oddelegowanie za granicę – zazwyczaj na okres do 24 miesięcy – z zamiarem powrotu do Wielkiej Brytanii, może to być opcja dająca pewność sukcesu.
Jeśli ta opcja Cię interesuje, zazwyczaj należy uzyskać od HMRC formularz A1. Wypełnienie tego formularza (i jego zatwierdzenie przez HMRC) oznacza, że możesz nadal opłacać składki na ubezpieczenie społeczne (NICs) w Wielkiej Brytanii, a nie w kraju, w którym pracujesz i gdzie ma siedzibę Twój zagraniczny pracodawca.
Jak, miejmy nadzieję, wynika nawet z tego krótkiego omówienia pracy za granicą jako pracownik z Wielkiej Brytanii, kwestie podatkowe związane z zatrudnieniem za granicą, poinformowaniem HMRC o swoich zamiarach, a następnie zarejestrowaniem się w kraju zatrudnienia są złożone i różnią się w zależności od kraju. (Uwaga: w większości krajów pracownik zagraniczny musi zarejestrować się w lokalnym urzędzie gminy lub na posterunku policji; jest to zazwyczaj czysta formalność i może wiązać się z symboliczną opłatą).
Warto zatem zasięgnąć porady ekspertów w Wielkiej Brytanii – oraz „na miejscu”, gdzie planujesz podjąć pracę – aby uniknąć problemów z różnymi organami podatkowymi.
Nie zapominaj o ubezpieczeniu społecznym, znanym również jako Social Security
Jedną z kwestii, o które warto zapytać swoich doradców, jest ubezpieczenie społeczne.
Ubezpieczenie społeczne, znane w Wielkiej Brytanii jako składki na ubezpieczenie społeczne (NICs), to kolejna skomplikowana dziedzina. Ogólna zasada dotycząca pracowników w Wielkiej Brytanii w zakresie składek NIC stanowi, że należy opłacać składki na ubezpieczenie społeczne w kraju zatrudnienia.
Można jednak potencjalnie tego uniknąć i nadal opłacać składki w Wielkiej Brytanii, pod warunkiem złożenia do HMRC wniosku o wydanie zaświadczenia A1 potwierdzającego objęcie ubezpieczeniem na okres do 24 miesięcy.
Pięć najważniejszych wskazówek, jeśli już zdecydowałeś, że w 2024 roku będziesz pracować za granicą
Na przedostatnim miejscu przedstawiamy kilka praktycznych wskazówek dotyczących pracy za granicą jako pełnoetatowy specjalista IT z Wielkiej Brytanii:
- Porozmawiaj ze swoim przełożonym. Pierwszym krokiem jest rozmowa z przełożonym na temat Twojej chęci podjęcia pracy za granicą. Twój przełożony może pomóc Ci znaleźć sposób, aby to zrealizować, na przykład poprzez przeniesienie Cię do zagranicznego oddziału lub umożliwienie pracy zdalnej.
- Zbierz informacje. Jeśli rozważasz podjęcie pracy w zagranicznej firmie, koniecznie zapoznaj się z jej kulturą organizacyjną, oczekiwaniami płacowymi oraz kwestią równowagi między życiem zawodowym a prywatnym. Dobrze byłoby również sprawdzić, jakie są koszty utrzymania w kraju, w którym zamierzasz pracować.
- Zapoznaj się z tzw. wizami dla „cyfrowych nomadów” i sprawdź, czy kraj, który rozważasz, oferuje taką wizę. Należy pamiętać, że wizy dla nomadów są przeznaczone przede wszystkim dla osób prowadzących działalność gospodarczą, ale nie ma powodu, dla którego pracownicy z Wielkiej Brytanii, którzy chcą pracować za granicą (gdzie pozostaną zatrudnieni), nie mogliby z nich potencjalnie skorzystać. Kluczową cechą wizy nomadycznej jest to, że nie wymaga ona lokalnego sponsora. Kryteria kwalifikacyjne różnią się w zależności od kraju, ale zazwyczaj kluczowe znaczenie ma wysokość wynagrodzenia. Zazwyczaj w przypadku wiz nomadycznych większość, jeśli nie całość, dochodów musi pochodzić spoza kraju wydającego wizę nomadyczną.
- Nawiąż kontakty z osobami, które pracowały za granicą. Nawiązywanie kontaktów z osobami, które pracowały za granicą (najlepiej w tym samym kraju, który Cię interesuje), może być świetnym sposobem na poznanie ich doświadczeń i uzyskanie porad. Istnieje wiele grup networkingowych – zarówno internetowych, jak i stacjonarnych – zrzeszających osoby, które pracowały za granicą.
- Przygotuj się na wyzwania związane z pracą (i życiem) za granicą. Praca za granicą może być satysfakcjonującym doświadczeniem, ale może też stanowić wyzwanie. Musisz umieć się dostosować i być gotowym wyjść poza swoją strefę komfortu. Być może będziesz też musiał nauczyć się nowego języka i poznać nową kulturę, zwłaszcza jeśli skłaniasz się ku wspomnianemu powyżej 24-miesięcznemu pobytowi.
Na koniec jeszcze jedna ważna wskazówka przed wyjazdem…
Na koniec, jeśli naprawdę myślisz o podjęciu pracy za granicą, zachęcam cię do wczesnego rozpoczęcia planowania. Warto podjąć kilka działań przygotowawczych, takich jak zapoznanie się z rynkiem pracy w kraju docelowym, zgłębienie tamtejszych wymogów imigracyjnych oraz zgromadzenie środków na przeprowadzkę. Powodzenia!
