Vaderschapsverlof
is het ouderschapsverlof voor vaders of tweede ouders rond de geboorte: de EU-minimumnorm bedraagt tien werkdagen, betaald tegen het niveau van de ziekte-uitkering of beter, waarbij de lidstaten variëren van dat minimum tot de in Spanje vastgestelde 16+ weken. Zwitserland kent twee weken toe tegen 80%; de regelingen in de Golfstaten zijn korter (VAE: vijf dagen ouderschapsverlof).
De spread die werkgevers beheren
De regelingen lopen sterk uiteen en zijn aan verandering onderhevig: in Spanje is het ouderschapsverlof voor biologische ouders gelijkgesteld; in Frankrijk is het verlof verlengd tot 28 dagen met verplichte quota; in de Scandinavische systemen wordt het vaderschapsverlof opgenomen in gedeelde ouderschapsquota; in Zwitserland loopt het verlof van twee weken via het EO-systeem, net als het zwangerschapsverlof. Aanmeldingstermijnen en gebruiksdeadlines (binnen enkele maanden na de geboorte) zijn veelvoorkomende voorwaarden.
Het opstellen van beleid krijgt om talentgerelateerde redenen steeds meer voorrang boven de wetgeving — maar de wettelijke minimumvereisten vormen de grens voor naleving, per land waar het personeel werkzaam is, ook voor medewerkers in dienst via een EOR-regeling.
Veelgestelde vragen
Wordt vaderschapsverlof betaald?
Op of boven het niveau van de ziekte-uitkering binnen het EU-minimum, op 80% via de sociale verzekering in Zwitserland, volledig door de werkgever betaald in verschillende Aziatische landen en Golfstaten — de financiering volgt het model van het betreffende land. Wanneer de uitkering door de overheid wordt gefinancierd, worden de claims en aanvullingen per polis via de loonadministratie afgehandeld.
Kan vaderschapsverlof om zakelijke redenen worden geweigerd?
Nee — het is een recht, waaraan wel tijdsvoorwaarden zijn verbonden (bepaalde periodes rond de geboorte), maar waarvoor de werkgever geen veto kan uitspreken. Vergeldingsmaatregelen en nadelen als gevolg van het opnemen van dit verlof vormen grond voor vorderingen op grond van het EU-kader inzake het evenwicht tussen werk en privéleven en de nationale equivalenten daarvan.