G-vergunning (grenspendelaar)
is de Zwitserse vergunning voor grensoverschrijdend woon-werkverkeer: inwoners van grensregio’s in de EU/EFTA werken in Zwitserland en keren minstens één keer per week terug naar hun woonplaats in het buitenland. Dit zorgt voor dynamiek op de arbeidsmarkten van Genève en Bazel — geen Zwitserse verblijfsvergunning, loonadministratie in Zwitserland en een verdragsspecifieke fiscale behandeling door het buurland.
Hoe G-vergunningen voor werkgevers werken
De voorwaarden voor onderdanen van de EU/EFTA zijn soepel: verblijf in een grensgebied, wekelijkse terugkeer naar huis en een Zwitserse arbeidsovereenkomst; de vergunning geldt voor vijf jaar bij een dienstverband voor onbepaalde tijd. Werkgevers hanteren de normale Zwitserse loonadministratie, waarbij de varianten in de bronbelasting afhangen van het buurland: de interkantonale regelingen in Frankrijk, het verdragstarief in Duitsland en de nieuwe grensregels in Italië verschillen allemaal van elkaar.
Thuiswerkdagen vormen een modern probleem: telewerken vanuit het land van verblijf boven de overeengekomen limieten kan gevolgen hebben voor de sociale zekerheid en de belastingen — de EU-kaderovereenkomst en bilaterale afspraken (zoals het telewerkakkoord tussen Frankrijk en Zwitserland) bepalen de huidige toleranties. Houd de dagen bij.
Veelgestelde vragen
Moeten houders van een G-vergunning Zwitserse belasting betalen?
Ja, via bronbelasting — maar de verdeling met het land van verblijf hangt af van de specifieke bilaterale regeling: bronheffing volgens het Genève-model met Franse compensatie, verlaagde tarieven op basis van het Duitse verdrag, Italiaanse grensregels. De loonadministratie moet per land van verblijf de juiste regeling toepassen, en niet een algemene behandeling volgens het Genève-model.
Hoeveel thuiswerkdagen kan een G-forens werken?
Op grond van de telewerkovereenkomst tussen Frankrijk en Zwitserland geldt een maximum van 40% zonder wijziging van de fiscale status; de toleranties op het gebied van sociale zekerheid in het kader van de EU-raamovereenkomst staan op aanvraag een percentage van iets minder dan 50% toe. Bij overschrijding van de toleranties verschuiven de verplichtingen naar het land van verblijf — houd dit per corridor en per jaar in de gaten.