Expatriate (expat)
is een werknemer die buiten zijn eigen land werkt — doorgaans in het kader van door de werkgever geïnitieerde detacheringen met expatpakketten, maar in toenemende mate ook in lokale of op eigen initiatief tot stand gekomen regelingen. De gekozen structuur (detachering, overplaatsing, ‘local-plus’) is bepalend voor de belasting, sociale zekerheid en kosten.
De drie structuren voor expats en de gevolgen daarvan
- Thuiswerkregeling: thuiscontract behouden, werk bij de gastwerkgever tijdelijk — belastingvereffening, schaduwloonadministratie, A1- en dekkingsverklaringen; de duurste, maar ook de meest beschermende vorm.
- Lokalisatie: tewerkstelling in het gastland volgens lokale arbeidsvoorwaarden, soms met ‘local-plus’-voordelen — eenvoudiger, goedkoper, maakt een einde aan de opbouw van rechten in het thuisland.
- Op eigen initiatief geïnitieerde verhuizingen: door werknemers geïnitieerde verhuizingen die worden geregeld via een lokale arbeidsovereenkomst (vaak via een EOR) — de groeisector die is ontstaan door werken op afstand.
Door de structuur bewust te kiezen — in plaats van deze uit het verleden over te nemen — kunnen mobiliteitsprogramma’s de meeste kosten en risico’s besparen.
Veelgestelde vragen
Wat houdt een expatpakket doorgaans in?
Klassieke arbeidsvoorwaardenpakketten: huisvesting of huisvestingsvergoeding, verhuis- en onderwijsondersteuning, vluchten naar het thuisland, belastingvereffening en introductiebijeenkomsten. De markttrend neigt naar een slankere aanpak: ‘local-plus’ (een lokaal salaris plus een selectie van ondersteunende voorzieningen) heeft de volledige pakketten verdrongen, behalve op locaties met zware arbeidsomstandigheden en voor leidinggevenden.
Moeten expats in hun eigen land of in het buitenland belasting betalen?
Volgens de algemene regels — belastingheffing door het gastland over de werkdagen in het gastland, belastingheffing door het woonland op basis van de doorslaggevende criteria in het belastingverdrag — en niet op grond van een specifiek voor expats geldend voorrecht, hoewel verschillende landen regelingen voor inkomende expats bieden (zoals de Nederlandse 30%-regeling en de Spaanse en Italiaanse regelingen) waarvan bedrijven gebruik zouden moeten maken indien deze beschikbaar zijn.