Arbeidsovereenkomst
is de overeenkomst waarmee de arbeidsverhouding tot stand komt: functie, salaris, werktijden, opzegtermijn en de voorwaarden die volgens de lokale wetgeving verplicht zijn. In veel landen is een schriftelijke vorm en een voorgeschreven minimuminhoud vereist — de EU-transparantierichtlijn heeft deze uitgebreid — en het toepasselijke recht is dat van de plaats waar het werk wordt verricht, niet dat van de plaats waar de werkgever is gevestigd.
Wat moet schriftelijk worden vastgelegd — en wanneer
De EU-regels inzake transparante arbeidsvoorwaarden schrijven voor dat de belangrijkste voorwaarden in een vroeg stadium schriftelijk moeten worden vastgelegd (voor een groot deel al in de eerste week): de partijen, de standplaats, de functie, de looncomponenten, de werktijden, verlof, de opzegtermijn, de proeftijd en, voor gedetacheerde werknemers, gegevens over het gastland. Nationale wetgevingen voegen hier nog punten aan toe — in de Golfstaten worden contracten digitaal geregistreerd (Qiwa in Saoedi-Arabië; MOHRE-sjablonen in de VAE), terwijl Zwitserland schriftelijke bepalingen vereist voor afwijkingen van de proeftijd en concurrentiebedingen.
Contracten op basis van buitenlandse modellen leiden steevast tot problemen: wanneer een overeenkomst uit het thuisland in het buitenland wordt toegepast, ontbreken verplichte lokale bepalingen en blijven niet-afdwingbare clausules van kracht. Contracten die zijn opgesteld volgens de lokale wetgeving van het land waar de werknemer werkzaam is — de standaardoplossing binnen elke EOR-regeling — voorkomen dit soort problemen volledig.
Veelgestelde vragen
Kunnen we overal Engelstalige contracten gebruiken?
Vaak wel, maar met enkele kanttekeningen: in verschillende landen is het verplicht dat er versies in de lokale taal beschikbaar zijn of dat deze de doorslag geven (Frankrijk voor bepaalde voorwaarden, registraties in de Golfstaten in het Arabisch, Polen voor de handhaving). Tweetalige contracten waarin een doorslaggevende taal is vastgelegd, zijn de veiligste keuze wanneer het gebruik van uitsluitend het Engels risico’s met zich meebrengt.
Welk recht is van toepassing op een internationale arbeidsovereenkomst?
Rechtskeuzeclausules kunnen de dwingende beschermingsmaatregelen van de plaats van de gewone arbeidsplaats niet tenietdoen: rechtbanken passen hoe dan ook de lokale minimumnormen toe. In de praktijk is het beter om het contract te laten vallen onder het recht van het land waar het werk wordt verricht — het betwisten van dat beginsel leidt tot rechtszaken, niet tot flexibiliteit.