Nu we de mogelijkheden hebben bekekenvoor Britse freelancers in de technologiesector die in het buitenland willenwerken, lijkt het gepast om nu eens te kijken naar de manieren waarop je als Britse werknemer in het buitenland aan de slag kunt gaan.
Freelancers stappen immers vaak over van zelfstandig ondernemerschap naar loondienst, en sinds de hervorming van IR35 staan veel IT-contractanten nu op de loonlijst van wervingsbureaus, overkoepelende bedrijven en zelfs de eindgebruikersorganisaties zelf, schrijft registeraccountant Kevin Austin, algemeen directeur van Access Financial.
Drie belangrijke manieren om als Britse werknemer in het buitenland te gaan werken
In grote lijnen heb je drie mogelijkheden als de aantrekkingskracht van een baan in het buitenland te groot is om te weerstaan en je, als Brits staatsburger met een vaste baan hier, buiten het Verenigd Koninkrijk wilt gaan werken:
- Vraag je werkgever of je naar een buitenlandse vestiging kunt worden overgeplaatst. Dit is de meest eenvoudige optie. Het is echter mogelijk dat een overplaatsing naar het buitenland niet haalbaar is als je werkgever geen buitenlandse vestiging heeft, of als er geen vacatures zijn in de buitenlandse vestiging.
- Zoek een nieuwe baan bij een buitenlands bedrijf.Dit kan een uitstekende manier zijn om een nieuwe cultuur te leren kennen en nieuwe mensen te ontmoeten. Het kan echter lastig zijn om een baan bij een buitenlands bedrijf te vinden als je geen ervaring hebt met werken in het buitenland. Afhankelijk van het land waar je momenteel werkt, zoals het Verenigd Koninkrijk, moet je mogelijk ook een werkvergunning of visum aanvragen.
- Werk op afstand voor je Britse werkgever. Dit is een goede optie als je een goede band hebt met je werkgever en deze bereid is je op afstand te laten werken – waarbij je wel moet aangeven dat dit mogelijk buiten het Verenigd Koninkrijk is. Je moet echter wel rekening houden met de fiscale gevolgen van het werken op afstand, aangezien je mogelijk belasting moet betalen in zowel het Verenigd Koninkrijk als het land waar je werkt.
Werken in het buitenland sinds de Brexit (is niet voor bangeriken)
Nog niet zo lang geleden was het voor een Brit om buiten het Verenigd Koninkrijk te werken niet zo ingewikkeld of beperkend.
Sinds de ‘Brexit’ op 31 januari 2020 hebben Britse onderdanen niet meer het recht op vrij verkeer dat zij voorheen genoten.
Om in de EU/EER te mogen werken, heb je een werkvisum nodig waarmee je in de hele EU/EER mag werken. Aangezien het Verenigd Koninkrijk op grond van het Brexit-akkoord nu als een ‘derde land’ wordt aangemerkt, hebben Britse onderdanen niet meer — of minder — rechten om in de 30 EU-lidstaten te werken dan onderdanen van enig ander ‘derde land’.
Zou je graag in de Common Travel Area willen werken?
Een ander belangrijk gevolg van de Brexit voor Britse staatsburgers is dat zij alleen in de zogenaamde ‘Common Travel Area’ zonder werkvisum mogen werken. De Common Travel Area omvat de Republiek Ierland, het eiland Man en de Kanaaleilanden.
Er moet worden erkend dat contractanten die graag in het buitenland willen werken, deze drie vaak niet in gedachten hebben, hoewel de vacatures in deze drie sectoren toch de moeite waard zijn om te verkennen.
Wat Britse werknemers die in het buitenland willen werken wellicht niet beseffen, is dat als je in het buitenland in dienst wilt treden – op dezelfde voltijdse basis als in het Verenigd Koninkrijk – je toekomstige werkgever je aanvraag moet ondersteunen en een werkvisum voor je moet aanvragen.
Hoe lang duurt het voordat een Britse werkgever een visumaanvraag heeft gesponsord?
De tijd die de autoriteiten nodig hebben om werkvergunningen af te geven, kan variëren.
Onze ervaring leert dat dit twee tot zes maanden kan duren.
Sommige landen, zoals Nederland en Cyprus, hebben versnelde procedures voor personen die aan bepaalde vaardigheids- en salariscriteria voldoen. In de meeste andere landen is het, vrees ik, een kwestie van in de rij gaan staan.
Laten we het eens over belastingen hebben — als Brit die buiten het Verenigd Koninkrijk werkt
Maar hoe zit het dan met de belasting als je in het buitenland wilt werken als Britse werknemer van een Britse organisatie?
Welnu, als je inwoner bent van het Verenigd Koninkrijk, ben je onderworpen aan Britse belastingheffing over je wereldwijde inkomen, en dit betekent dat als je in het buitenland werkt, je mogelijk ook in het land waar je werkt belasting moet betalen en in je eigen land.
Om te voorkomen dat u in het Verenigd Koninkrijk belastingplichtig bent, moet u het Verenigd Koninkrijk voor een volledig belastingjaar (van 6 april tot en met 5 april van het volgende jaar) verlaten om te werken. Als u aan deze voorwaarde voldoet, bent u alleen in het land waar u werkt inkomstenbelasting verschuldigd. De meeste werknemers ontvangen hun salaris na aftrek van de lokale belasting en sociale premies, net zoals dat onder het PAYE-systeem in het Verenigd Koninkrijk het geval is.
Overwegingen voor werkgevers en HMRC
Als je ervoor kunt zorgen dat je werkgever je naar het buitenland uitzendt – doorgaans voor maximaal 24 maanden – met de bedoeling je daarna weer naar het Verenigd Koninkrijk terug te sturen, kan dit een risicovrije optie zijn.
Als deze optie je aanspreekt, is de gebruikelijke gang van zaken dat je bij HMRC formulier A1 aanvraagt. Door dit formulier in te vullen (en nadat het door HMRC is goedgekeurd), kun je je NIC’s blijven betalen in het Verenigd Koninkrijk, in plaats van in het land waar je werkt en waar je buitenlandse werkgever is gevestigd.
Zoals hopelijk al uit dit korte overzicht van werken in het buitenland als Britse werknemer blijkt, zijn de fiscale gevolgen van een baan in het buitenland – het informeren van HMRC over je plannen en het vervolgens registreren in het land waar je gaat werken – complex en verschillen ze van land tot land. (N.B. In de meeste landen moet een buitenlandse werknemer zich registreren bij het plaatselijke gemeentehuis of het politiebureau; dit is meestal slechts een formaliteit en er kan een symbolische vergoeding aan verbonden zijn.)
U doet er daarom goed aan deskundig advies in te winnen in het Verenigd Koninkrijk – en ‘ter plaatse’, op de plek waar u van plan bent te gaan werken – om problemen met de verschillende belastingautoriteiten te voorkomen.
Vergeet de nationale verzekering, ook wel bekend als sociale zekerheid, niet
Een van de zaken waarover u uw adviseurs kunt raadplegen, is de sociale zekerheid.
De sociale zekerheid, in het Verenigd Koninkrijk bekend als National Insurance Contributions (NIC’s), is een ander ingewikkeld onderwerp. De gebruikelijke regel voor Britse werknemers met betrekking tot NIC’s is dat zij sociale premies betalen in het land waar zij werken.
U kunt dit echter mogelijk voorkomen en mogelijk blijven premie betalen in het Verenigd Koninkrijk, op voorwaarde dat u bij HMRC een A1-verklaring van dekking aanvraagt die voor maximaal 24 maanden wordt afgegeven.
Vijf handige tips als je vastbesloten bent om in 2024 in het buitenland te gaan werken
Tot slot volgen hier nog enkele praktische tips voor Britse IT-professionals die fulltime in het buitenland willen werken:
- Praat met je leidinggevende. De eerste stap is om met je leidinggevende te praten over je wens om in het buitenland te werken. Je leidinggevende kan je wellicht helpen een manier te vinden om dit te realiseren, bijvoorbeeld door je over te plaatsen naar een vestiging in het buitenland of door je toe te staan op afstand te werken.
- Doe grondig onderzoek. Als je overweegt om voor een buitenlands bedrijf te gaan werken, is het van essentieel belang dat je je verdiept in de bedrijfscultuur, de salarisverwachtingen en de balans tussen werk en privéleven. Het is ook raadzaam om je te verdiepen in de kosten van levensonderhoud in het land waar je wilt gaan werken.
- Bekijk de zogenaamde ‘Digital Nomad’-visa eens. En ga na of het land waar je je zinnen op hebt gezet zo’n visum aanbiedt. Houd er rekening mee dat nomadenvisa in de eerste plaats bedoeld zijn voor zelfstandigen, maar er is geen reden waarom Britse werknemers die in het buitenland willen werken (waar ze in dienst blijven) er in principe geen gebruik van zouden kunnen maken. Het belangrijkste kenmerk van een nomadenvisum is dat er geen lokale sponsor nodig is. De toelatingscriteria verschillen van land tot land, maar meestal staat het salarisniveau centraal bij de toelating. Bij nomadenvisa geldt doorgaans dat het grootste deel, zo niet het gehele inkomen, afkomstig moet zijn van buiten het land dat het nomadenvisum afgeeft.
- Leg contact met mensen die in het buitenland hebben gewerkt. Contact leggen met mensen die in het buitenland hebben gewerkt (bij voorkeur in hetzelfde land waar je naar op zoek bent) kan een geweldige manier zijn om meer te weten te komen over hun ervaringen en advies te krijgen. Er zijn verschillende online en offline netwerkgroepen voor mensen die in het buitenland hebben gewerkt.
- Wees voorbereid op de uitdagingen van werken (en wonen) in het buitenland. Werken in het buitenland kan een verrijkende ervaring zijn, maar het kan ook een uitdaging vormen. Je moet flexibel zijn en bereid zijn om uit je comfortzone te stappen. Mogelijk moet je je ook een nieuwe taal en cultuur eigen maken, vooral als je neigt naar de hierboven beschreven periode van 24 maanden.
Tot slot nog even mijn laatste tip: wat je moet weten voordat je vertrekt…
Tot slot: als je serieus van plan bent om in het buitenland te gaan werken, raad ik je aan om al vroeg te beginnen met plannen. Het zou handig zijn om een aantal voorbereidingen te treffen, zoals onderzoek doen naar de arbeidsmarkt in het gastland, je verdiepen in de immigratievereisten en geld sparen voor je verhuizing. Veel succes!
