De 183-dagenregel is een algemeen erkend concept dat door de meeste landen wordt gebruikt om te bepalen of iemand voor belastingdoeleinden als ingezetene moet worden beschouwd. De regel houdt in dat als iemand 183 dagen of meer per jaar of per voortschrijdende periode van 12 maanden (de criteria variëren) in één land doorbrengt, hij of zij daar als fiscaal ingezetene wordt beschouwd en daar belasting moet betalen over zijn of haar wereldwijde inkomsten (indien dat land wereldwijde belastingregels hanteert), ongeacht de bron daarvan. Dit concept is echter complexer dan het lijkt en wordt vaak verkeerd begrepen en misbruikt.
Een van de grootste misvattingen over de 183-dagenregel is dat deze van toepassing is op alle soorten werknemers, inclusief aannemers en freelancers. Dit is echter niet het geval. De regel geldt uitsluitend voor werknemers in loondienst (bijvoorbeeld gedetacheerde werknemers die vanuit hun thuisland naar het buitenland zijn gedetacheerd) die een voltijdse arbeidsovereenkomst hebben met een bedrijf. Voor deze gedetacheerde werknemers geldt dat, indien de verblijfsduur in het land van tewerkstelling langer duurt dan 183 dagen, er vanaf het begin van het contract belasting verschuldigd is in het land van tewerkstelling. Het belangrijkste punt hieruit is dat, indien het contract langer duurt dan zes maanden, de werknemer belastingplichtig is in het land van tewerkstelling, met terugwerkende kracht vanaf dag één, en dat er boetes en achterstandsrente kunnen worden opgelegd indien de lokale registraties niet zijn verricht. Zelfstandigen (aannemers/freelancers) en personen die via een persoonlijke dienstverleningsvennootschap (PSC) werken, moeten de belasting- en socialezekerheidswetgeving van het werkland naleven zodra hun opdracht begint (d.w.z. vanaf de eerste dag).
Een andere veelvoorkomende misvatting is dat de 183-dagenregel ook geldt voor werkvergunningen en sociale premies. Dit is echter niet het geval. De immigratiewetgeving en de sociale premies worden doorgaans bepaald door het gastland en moeten afzonderlijk worden bekeken.
Het is ook belangrijk om op te merken dat de 183-dagenregel alle dagen van fysieke aanwezigheid in het land meetelt, inclusief vakantiedagen, bezoeken aan familie of vrienden en alle andere dagen die daar zijn doorgebracht. Dit betekent dat iemand, zelfs als hij of zij niet meer dan 183 dagen werkt, toch als fiscaal ingezetene kan worden beschouwd als hij of zij een aanzienlijke tijd in het land heeft doorgebracht.
De 183-dagenregel kan aanzienlijke gevolgen hebben voor het land waar de werkzaamheden worden verricht, indien deze wordt misbruikt of verkeerd wordt geïnterpreteerd. Als de regel niet correct wordt toegepast, loopt het land van tewerkstelling de verschuldigde belasting, btw en sociale zekerheidsbijdragen voor de werknemer tijdens de looptijd van het contract mis. Misbruik van de 183-dagenregel kan ook een overtreding vormen van wetten zoals de Criminal Finances Act 2017 (CFA 2017) in het Verenigd Koninkrijk, wat tot gevolg kan hebben dat uitzendbureaus, opdrachtgevers en opdrachtnemers strafrechtelijk worden vervolgd.
Voor recruiters kan een onjuist gebruik van de 183-dagenregel bij het uitzenden van uitzendkrachten naar het buitenland schadelijke gevolgen hebben voor hun bureau. Er bestaat een risico op het verlies van klanten als een uitzendkracht bij zijn uitzending niet aan de regels voldoet, en er bestaat ook de mogelijkheid dat het bureau zelf boetes krijgt opgelegd. De mogelijke reputatieschade voor het bureau is zeer reëel.
Aannemers die hun PSC in het buitenland willen gebruiken en er niet voor zorgen dat ze ter plaatse over de juiste persoonlijke en bedrijfsregistraties beschikken, lopen ook het risico dat ze in het land waar ze werken inkomstenbelasting en sociale premies moeten betalen over hun volledige wereldwijde inkomsten, evenals vennootschapsbelasting over alle winsten en btw over hun diensten. Ze lopen bovendien het risico op hoge boetes, sancties en achterstallige betalingen als ze een PSC gebruiken die niet correct is geregistreerd in het gastland. In ernstige gevallen kunnen de persoon en het bureau zelfs te maken krijgen met beperkingen op hun bedrijfsvoering in het land, en kan de aannemer worden uitgezet of zelfs tot een gevangenisstraf worden veroordeeld.
Zoals u wellicht begrijpt, kan de 183-dagenregel complex en lastig te doorgronden zijn, vooral voor mensen die in meerdere landen werken of voor wie niet bekend zijn met de lokale wetgeving op het gebied van belastingen, sociale zekerheid en immigratie. Hier komt Access Financial om de hoek kijken. Als toonaangevende aanbieder van internationale oplossingen voor salarisadministratie en contractbeheer is Access Financial het centrale aanspreekpunt voor recruiters, bedrijven en professionele zzp’ers die internationaal actief willen worden of hun activiteiten daar willen uitbreiden.
Access Financial heeft meer dan 20 jaar ervaring in het verlenen van ondersteuning op het gebied van de salarisadministratie voor uitbestede zzp’ers en andere backoffice-diensten. Onze missie is om de risico’s van het inhuren van zzp’ers voor zelfstandige ondernemers, wervingsbureaus en eindklanten te verminderen door deskundige kennis en ruime ervaring aan te bieden op belangrijke bestemmingen voor zzp’ers wereldwijd. Wij bieden een breed scala aan diensten, waaronder het opstarten van nieuwe klanten en contractbeheer, salarisadministratiediensten en hulp bij immigratiezaken, diensten op het gebied van fiscale en juridische naleving, en oplossingen voor besloten vennootschappen.
Als u meer wilt weten over onze diensten en oplossingen, neem dan gerust contact met ons op via:
E-mail: [email protected]
Tel.: CH: +41 22 365 4620 | VK: +44 20 7017 3110 | CY: +357 25 820 640